¡Regocijo! ¡Alboroto! Ya ha nacido el retoño de Jared y Genevieve Padalecki y, contra todo pronóstico, tiene un nombre normal: THOMAS COLTON PADALECKI
Vale, bueno, casi normal. Pero comparado con West Collins...
¿Quiere decir esto que Jared es un tipo normal que no va de estrella por la vida? ¡Ja! ¡No! La verdad es que lo puso este nombre a su hijo porque siempre quiso poder hacer esto:
Pues eso, que desde aquí les deseamos lo mejor y nos alegramos enormemente por el gran alce. ¡Congratulations, Padadaddy!
Hoy hace exactamente 34 años que
alguien desde los cielos miró hacia la Tierra y vio que faltaba algo
para que fuera perfecta. Así que nació Jensen Ackles, pecas
incluidas, para que el mundo fuera un lugar mejor.
Desde entonces su belleza no pasó
desapercibida al mundo, aunque tal vez era aún demasiado pronto para
verse todo su potencial.
E incluso si hubo una época en la que
no se sabía muy claro si iba a ser guapa o guapo...
…pronto empezó a apuntar maneras
como chico duro pero tierno.
Y aunque a sus veintipocos pensŕamos que ya no se podía ser más guapo…
Luego va y cumple 34 y demuestra que lo
suyo es exponencial.
¡Guapo!
Por eso, por el lugar privilegiado que
su efigie y su simpatía ocupa en nuestros corazones y nuestros
sueños, le deseamos a Jensen un Muy Feliz Cumpleaños y que cumpla
muchos más
¡¡¡Y QUE NOSOTRAS LO VEAMOS, AY, OMÁ, QUE
RICOOOO!!!
Para todos aquellos que creíais que esto estaba muerto... Vale, sí, esto está más muerto que la fiesta de celebración de Snape cuando consiguió trabajo en Hogwarts, peeeeeeeeero podemos resucitarlo!!
Además, hoy es un día especial en el que no va a haber tira (¿Nooo? ¿De veras?), porque es el cumpleaños de dos personas muy especiales nacidas bajo el mismo astro, el mismo día, pero en años diferentes.
...
No, cabrones, no hablo de cantinflas y Jim Beaver...
Hablo de: MAR Y OLGA!!
Mar, haciéndose la loca
Olga, en el economato... anonimato
Y como las buenas costumbres no deben perderse, hay unas personitas que os quieren decir algo.
Va, no seáis tímidos:
Sí, vosotros. Ya os digo yo que Lilith no va a ser.
Oh, no seáis rancios. Vale que os hemos abandonado un poco, ¡pero nos acordamos del cumple de Jared!
Pues que este pasado... ¿lunes? ¿Martes? Er... Esta semana ha sido el cumple de Jared Padalecki, que ha cumplido 29 añazos.
Como es nuestro nene y le hemos visto crecer (a lo ancho... sobretodo a lo ancho...) durante estos 6 años de demonios, ángeles, vampiros y shapeshifters hemos querido acordarnos de él y desearle (tarde, como siempre) un muy feliz cumpleaños.
Happy birthday, Jared, y que cumplas muchos más ( y que los veamos.. growl).
Jared, emocionado por el detalle.
PD.- ¿Comoq ue no es jueves? No entiendo lo que decís, mortales
Aish, qué temporada!! Después de una temporada que podía resumirse como: "en serio, ¿a quién le importa?" con dos o tres capítulso divertidos de por medio, los señores de Supernatural nos han regalado un final de temporada digno de la calidad de anteriores ediciones. Ha habido lágrimas masculinas, sentimientos encontrados, acción a borbotones y TRAICIÓN, así en mayúsculas, dentro de nuestro pequeño y otrora feliz equipo del Libre Albedrío.
El resultado... La séptima pinta de P***sima Madre y tenemos una nueva religión en la que posiblemente estemos interesadas por fin.
Sí, ha nacido el CASTIELANISMO!!!
Nosotras, en exclusiva, tenemos los diez primeros mandamientos del flamante Nuevo Dios, que nos envió via MMS (qué apañado es, el puñetero), junto con una foto suya, para que vayamos cambiando la Capilla Sixtina y tal.
LOS NUEVOS DIEZ MANDAMIENTOS (mejorados y mejor explicados, ¡dónde vas a parar!)
I.- Castiel es el Dios único y verdadero. O al menos hay muchas posibilidades de que lo sea después de la última escavechina divina, así que no te pongas quisquilloso.
II.- Adorarás a Dean por encima de todas las cosas... A tu Dios, quise decir a tu Dios.. es decir, ¡a mi! ¡A mi! ¡No a Dean! ¡A mi! Dejad de mirarme así u os coso a ostias divinas!
III.- No traicionarás a tu Dios, y menos cuando es evidente que está haciendo lo mejor para la humanidad, panda de ingratos.
IV.- No utilizarás referencias culturales que tu Dios no pueda entender.
V.- Las hamburguesas deben sangrar o no ser. Esa es la ley del Dios.
VI.- Obedecerás, así, a la primera, la llamada del Dios. Tú mismo.
VII.- No tocaréis a Dean Winchester, zorras. Es del Dios.
VIII.- Si tu nombre es Dean y tu apellido Winchester deberás mostrar tu adoración al Dios presentándote todos los viernes desnudo y con Lambrusco en la Casa del Señor... o en la de Bobby en su defecto
IX.- Si tu nombre es Sam y tu apellido Winchester obligarás a tu hermano mayor a postrar su culo ante el Dios sin posibilidad de emitir ningún tipo de queja, llanto o en su defecto, mariconada alguna. Faltaría más.
X.- No te autospoilearás para la séptima temporada buscando pistas e imagenes en Internet. Al Dios no le gustan los spoilers, sobretodo porque no sabe mucho que son.
En fin, id memorizándolo, porque es posible que este hermoso nuevo Dios, tan bíblico y tan literal él, vaya a hacer un examen de conciéncias el día menos pensado.
Cambios propuestos en la capilla Sixtina por El Dios.
Aunque lo parezca, la verdad es que no nos hemos olvidado de los nenes Winchester en absoluto. Sólo les habíamos dado vacaciones.
Y ahora que han vuelto, nosotras también volvemos al trapo. AY, OMÁ, QUE RICOOOOOOOOOS!!!
Eso sí, por falta de tiempo y planificación, esta semana sólo os podemos ofrecer las reacciones un gran fan cuando supo de que iba a ir la quinta temporada.
Podéis verlo aquí. Por lo visto han desactivado la opción de inserción (canallas!).
En fin... Sí, lo sabemos, está desactualizado, pero vaya... era esto o colgar fotomontajes de fans de Dean tirandose a Cas. ¿A que ya os gusta más el video de Hitler?
P.D. Para compensar que el video no es insertado, os dejo con otro regalito extra: ¿QUÉ OPINA DEAN DEL VIDEO QUE HEMOS COLGADO?
Porque, con sentimientos o sin ellos, Sammy es el motor que mueve a Dean, y sin dean nosotras estaríamso muy tristes (y Castiel más), hemos decidido dedicarle la sección a Sa, Winchester, el benjamín de la familia que ya mide como un armario y abulta como tres (ay, Omá!).
para muestra un botón
Por eso, hemos elegido nuestros tres momentos favoritos del muchacho, cuando aún era una cosita adorable que miraba mal a su hermano cuando mataba a algún demonio de más.
Mari ha elegido este momento:
Olga, por su parte, este otro:
Y Mar éste, demostrando que todos los hermanos son iguales a cualquier lado del charco:
Hoy queremso inaugurar la sección GRUPOS DE FACEBOOK QUE CREARÍAMoS SI TUVIÉRAMOS FACEBOOK O LE DIÉRAMOS USO. El primero de ellos, idea de Mar, sería este:
Por otro lado, como estamso algo vagas y faltas de tiempo, pues hoy hemos decidido regalaros algo de sabiduría, Winchester stile:
Porque nunca está de más ver fotos de buenorros acompañadas de frases graciosas.
Hoy, en honor al maravilloso cuarto episodio de la temporada sexta "weekend at Bobby's", uno de esos episodios que incluso los no adeptos a la serie pueden disfrutar, hemos decidido dedicar la sección al secundario de los secundarios. Porque Mulder y Scully tenían a Skinner, y Skinner molaba, vale, pero Dean y Sam tienen a Bobby Singer y eso, amigos míos, no tiene precio.
¿Qué porqué?
Dejad que os digamos nuestras razones:
1. Porque a pesar de ser el típico americano sabe que los libros existen.
2. Porque limpia la mierda que los nenes van dejando a su paso
3. Porque es bueno, valiente y siempre aparece cuando se le necesita
4. Porque sin él Dean y Sam simplemente habrían muerto hace mucho tiempo
5. Porque lleva camisas de cuadros, gorra y vaqueros. Como Bruce Springsteen.
6.- Por el beso que le dio a Crowley
7.- Porque trata a los nenes como si fueran críos de diez años
8.- Porque es un hillbilly adorable
9.- Por la camiseta que Jim Beaver llevaba en la con de Barcelona
Esta Camiseta
10.- Porque el beso era con lengua
11.- Porque algún día descubrirán que es el verdadero padre de Dean.
12.- Porque es el tipo de cazador que no lloriquea, actua.
13.- Porque tiene sus teléfonos etiquetados
14.- Porque construyó una habitación del pánico en una tarde aburrida
15.- Porque wikipedia a su lado es un libro de Teo
Y...
16.- Porque Chuck Norris no cree en Dios, cree en Bobby Singer.
Como hoy estoy solita (Olga está en los EEUU y Mar en el fondo del idem) voy a hablaros un poco de lo que buenamente me salga del pie. Y como a Misha ya lo ensalcñe la semana pasada, pues voy a hacerme un poco la gafapasta sábelotodo, que es lo que mejor se me da.
Antes de llevarnos las manos a la cabeza y llorar por la obra de Neil Gaiman, parémonos a pensar un momentito. ¿De veras sería Kripke una mala elección?
Este tipo conoce la obra de Neil, eso es indudable, y ha confesado más de una vez haber usado la obra del inglés del pelo alborotado como referencia.
Así, Tessa, la bella y agradable parca que debe llevarse el alma de Dean al más allá, está inspirada en la Muerte, hermana de Morfeo y uno de los seres más adorables del úniverso Vertigo. También ha confesado que el aspecto general de Castiel (gabardina, pelo revuelto, corbata mal anudada) se inspiró en John Constantine, personaje de Hellblazer, comic en el que Gaiman ha colaborado también.
Constantine, Castiel y Lambert, ¿necesitados de un estilista?
Pero, ¿se reduce todo a eso? No, hija, no.
El libro “American Gods” ha sido también una gran fuente de inspiración, cosa que se nota en capítulos como Fallen Idols o The Hammer of The Gods. Además, no creo que sea casualidad que el demonio que finalmente lucha por evitar el apocalipsis porque a él la tierra tal y como está ya le parece bien se llame Crowley.
De Buenos Presagios, co-escrita junto al no menos genial Terry Pratchet, kripke no solo parece haber sacado el nombre del demonio chaquetero. Al igual que Adamm, el anticristo nada satánico, nos encontramos con Jesse, un muchacho de unos once años que usa sus poderes inconscientemente y nunca para el mal y que no quiere saber nada del fin de mundo.
I am an antichrist-ah, I am an anarquist-ah
Seguro que si nos pusieramos a rebuscar encontraríamos muchas más referencias, pero para eso está el internet, ¿verdad? En fin, que si se os ocurre alguna u os aburrís y queréis googlear, hacédmelo saber.
No es ningún secreto. Soy fan de Misha Colins. Bueno, todas lo somos, pero yo soy la cansina que no deja de comerle la oreja a Mar y a Olga, cantando alabanzas sobre su hermosa persona y su más que agradable ver. ¿Por qué? Ah, es una buena pregunta, y hoy, con el permiso de mis coblogueras, os a contar por orden los motivos por los que amo (amamos) a este señor:
1.- Interpreta a un ángel del Señor. Los ángeles del señor me ponen, sobretodo si los interpretan hombres de metro ochenta, oscuro pelo revuelto, ojos azulísimos y ceño desconcertado vestidos con una gabardina.
Ayomáquerico
2.- Se ve muy majete en las entrevistas y tiene un ingenio muy agudo.
3.- Es poeta.
4.- Y carpintero. De hecho, contruyó su propia casa... ¡y los muebles!
5.- Su cuenta de twitter. Escribe poco, y la mitad de veces ni siquiera lo hace en serio, pero alguien que consigue que sus seguidores se autodenominen "minions" y que se ha molestado en saber que en Mongolia hay un lugar llamado "moron" merece ser seguido.
6.- Es muy guapo y tiene una sonrisa encantadora. (sí, eso también es un motivo. No iba a ser todo amor casto y puro, ¿no?)
Y...
7.- Ultimo, pero no por ello menos importante (ni mucho menos): este pasado domingo corrió 83 kilometros para recaudar fondos para su ONG RANDOM ACTS. ¡83 kilometros!
Misha, al finalizar su megamaratón
Por esto y por mucho más Misha es nuestro héroe y hemos querido dedicarle esta sección. Porque no sólo interpreta a nuestro ángel caído favorito si no que es un ser humano extraordinario.
Misha, ¡te queremos!
Nota editorial: Mar y Olga no se hacen responsables de los desvaríos psicóticos de Mari ni de sus intenciones de secuestrar a Misha y encerrarlo en un armario para poderlo mirar siempre que quiera. Aunque se piden turno cuando eso ocurra, que tontas no son.
Esta semana, siempre teniendo en menta que quedan tres semanitas para el gran estreno, os traemos una friki sección cargadita cargadita. Y es que la verdad es que hay muchas cositas con las que ponerse al día.
Por un lado, la animación. Supernatural, The Anime parece que va viento en popa y las noticias, que antes llegaban con cuenta gotas, ahora nos llegan día sí, día también.
Nos enorgullece presentar el primer video promocional de la serie, que promete bastante. Va a ser uno de esos casos donde el formato animado va a ayudar a ampliar el universo creado por los guionistas, pues van a poder presentarnos monstruos que en acción real no hubieran resultado creibles.
Uaaah, ¡que ganas!
Por otro lado, ya llegan también las promos para la más que esperada sexta temporada. De momento son recordatorios de cómo quedó la cosa, pero poco a poco nos llegará más.
¿Qué será de los hermanos? ¿Podrán por fin consumar el incesto? Lo poco que se va filtrando lo podéis encontrar aquí, pero alerta, puede haber SPOILERS!!
Para acabar, os dejo con una imagen de la sexta temporada.
A menos de un mes vista para que empiece la sexta temporada (¡24 de septiembre! ¡24 de septiembre!) hemos decidido volver a activar el mode rabid fangirl y prepararnos para lo que el futuro nos depara.
Sí, lo creáis o no, durante el verano hemos sido meras fangirls. Mwa Hwa hwa!!
Hoy le toca el turno a Sammy. Tanto Dean y tanto Castiel pero nos olvidamos de quien se sacrificó por la humanidad con sus ojillos de perro apaleado y su cuello de toro (ay! Omá!!).
Samuel Winchester. El futuro es incierto en lo que a Sam se refiere, pues lo último que sabemos de él es que se fue al infierno poseído por Lucifer. Aún así, fue visto por última vez bajo una farola que parpadeaba y se apagaba sola, mirando en dirección a su hermano y la buenorra que acababa de adoptarlo.
¿Qué créeis que puede ser del muchacho?
Olga opina que da lo mismo, que total lo que podemos estar seguros es que como demonio estaría buenaco que te cagas.
Mari, por otro lado, cree que es posible que al final se le haya dado una segunda oprotunidad (¿Tercera? ¿quinta?) por su sacrifico desinteresado y que Sam decida aprovecharla para seguir los pasos de su padre, pero sin decirle nada a Dean, que ya ha tenido bastante. Su visita bajo la farola fluctuante es una despedida poética como metáfora de la oscuridad que por fin se ha apoderado de Sam y ha abandonado a Dean.
Mar, más prosáica, cree que a Sam no le pasa nada, y que lo próximo que veremos de él es como se aleja de la farola tras darle una patada mientras murmura: "¡Mierda de cableado!"
Sea como fuere, lo que sabemos es que Sammy ha vuelto. Pero a veces no se vuelve para bien.
Pues resulta que mañana, día 20, es el cumpleaños de Misha Collins (el adorable Castiel). Y resulta también que la semana pasada, el día 12 en concreto, fue el cumpleaños de Jim Beaver (nuestro bienamado Bobby).
Da la casualidad que no sólo consideramos que sus personajes son un pilar imprescindible para los nenes Winchester y su salud mental si no que ambos parecen muy majetes en la vida real.
Por eso, y porque somos fangirls (¿qué se le va a hacer?) queremos desearles un muy feliz cumpleaños (adelantado y tardío respectivamente), y que cumplan muchos más.
¿Qué mejor que unos besitos de Jensen para celebrar?
PD.- Como extra, y sólo para que tengáis miedo, así es como una auténtica fangirl marca su agenda del curro.
Sí, sí, sé que hoy esperábais la típica fricada made in rabid fangirl que os presentamos cada jueves, pero no, hoy ocurre algo que requiere toda nuestra atención.
No, hombre, no. Tan grave tampoco es.
Va, Cas, no te mosquees. Seguro que si piensas un poquito lo adivinas. Mira, Dean te da una pista.
¿Qué? ¿Ya lo tienes, Sammy?
Bueno, el mío no, el de Mar y Olga!!!!
Jo, era por darle emoción... Mira que te pones serio cuando no hay priva...
En fin, noies, MOLTES FELICITATS!!! Y que os cumplais muchos más (y que yo pueda verlo!!!).
Así es, será mejor para la salud mental de los nenes olvidar todo esto. Porque hoy, desde nuestro rinconcito de amor y dedicación semanales, hemos decidido hurgar en el pasado de los muchachos y mostraros qué era de ellos antes de que su nombre le sonara a alguien de algo.
Empezaremos por JENSEN ACKLES. Antes de ser Dean a Jensen ya se le conocía por participar en series como Smallvile o Dark Angel. En ninguna ostentaba el papel protagonista, pero su rol era importante para la trama y ya apuntaba maneras. Pero, ¿y antes de eso?
En algún punto participó en un biopic de Marilyn llamado Blonde en el que salía haciendo esto:
Por otro lado, ¿qué decir del monérrimo JARED PADALECKI? Cuando empezó a trabajar en Supernatural su rostor ya sonaba a los fans de las series como uno de lso novios de las chicas Gilmore e incluso participó en una peli de terror con Paris Hilton. Pero... ¿qué hay de oscuro en su pasado?
Pues esto. Y es tan bueno e increible que apenas puedo creerme que sea verdad, pero lo es. Jared fue Clay Mcgyver, primo pequeño de Macgyver.
Para finalizar, ¿qué decir de MISHA COLINS? La verdad es que Supernatural es su primer papel importante. Hasta ahora había aparecido en pequeños papeles de mayor o menor importancia en series como CSI, Sin Rastro, Monk, etc. Parece que fue uno de los muchos interinos de Urgencias pero vaya, no pasó de ahí. Parece que no hay nada sonrojante en el pasado de Misha. ¿Nada? ¿Seguro?
¿Y qué me dices de tu participación en Nip Tuck, Misha? (sí, vale, está en Italiano, pero es que era eso o un video de 7'30 minutos).
En fin, que todos tenemos un pasado y haríamos bien en tratar de olvidarlo. Si no, que se lo pregunten a Susan Sarandon
Tras el hiatus de estas dos semanas, hemos vuelto con un post cargadito. Hemos elegido una canción para cada uno de nuestros nenes bonitos, que os presentamos con su letra y videoclip para vuestro uso y disfrute (y para el nuestro, conio, que para eso es nuestro blog).
Olga escogió para Sammy el DON´T SPEAK de No Doubt.
You and me We used to be together Every day together always
I really feel I'm losing my best friend I can't believe This could be the end
It looks as though you're letting go And if it's real, Well I don't want to know
Chorus: Don't speak I know just what you're saying So please stop explaining Don't tell me 'cause it hurts Don't speak I know what you're thinking I don't need your reasons Don't tell me 'cause it hurts
Our memories They can be inviting But some are altogether Mighty frightening
As we die, both you and I With my head in my hands I sit and cry
Repeat Chorus
It's all ending I gotta stop pretending who we are... You and me I can see us dying ... are we?
Repeat Chorus
sus extras de DVD: Papi: with or without you (u2) Bobby: Hey Jude (The Beatles) Azazel: lay your hands on me (Bon Jovi)
Mari, por otra parte, (es decir, la moi), escogió para Dean PERCENTATGES de Sau.
He marxat de tantes ciutats, on m'hagés pogut quedar he deixat a tanta gent, que podria haver estimat. no recordo quan vaig comenár, s'ha fet llarg el camí, però avui s'ha acabat,estic cansat no vull marxar mai més d'aquí. ja no tinc temps per somiar ja ni tinc forces per lluita. és que encara no he donat tot el que tinc. és que encara no he perdut tot el que tinc.
aquesta nit, vull senir el batec d'algun cor, vull veure dema com surt el sol, vull senitr un ale de molt a prop, vull oblidar-ho tot. et donare el deu per cent del meu amor, aquesta nit.
el que escric no te cap sentit, massa tard, massa sol, no tinc sort aquesta nit, i aquest vers mor poc a poc. he llegit en algun lloc, que la vida es de veritat, no hem vingut aqui per somiar, aixo ho aprenem mes tard. nomes fumo molt i dormo po, pero avui vull aturar-ho tot. es que envara no he donat tot el que tinc es que encara no he perdut tot el que tinc
he sentit la mort de prop, viatjant contra la nit, la carretera em fa por no puc morir aixi
gairebe no puc caminar no puc mantenirme dret, en quin hotel he de naufragar en quin llit acavare cada dia em sembla el mateix, jo donc tot el que tinc, però dema hi haura un altre concent deigueu-me que espereu de mi fa tant tems que estic aixi porto tantes nits sense dormir.
es que encara no he donat tot que tinc es que encara no he perdut tot el que tinc
aquesta nit vull senti el batec d'algun cor vull veure dema com surt el sol vull sentir un ale de molt aprop vull olvidar-ho tot et donare el deu per cent del meu amor, aquesta nit
Sus extras:
papi: devil came to me (dover) bobby: I will survive (gloria gaynor) azazel: devil in disguise (elvis)
---------------
Mar, tras semanas de deliberar, ha decidido escoger para Castiel ANTHEM, del musical Chess.
No man, no madness Though their sad power may prevail Can possess, conquer, my country's heart They rise to fail She is eternal Long before nations' lines were drawn When no flags flew, when no armies stood My land was born
And you ask me why I love her Through wars, death and despair She is the constant, we who don't care And you wonder will I leave her - but how? I cross over borders but I'm still there now
How can I leave her? Where would I start? Let man's petty nations tear themselves apart My land's only borders lie around my heart
Y sus extras son:
Bobby: father and son (Cat Stevens) Azazel: viva la vida (Coldplay) Papi: Over my head (The fray)
Hale, sed güenos y no hagáis nada que yo no haría. O sí. No sé. Lo que os de la gana.
Hoy teníamso dos opciones: la fanfic veraniega que Olga nos debe y escribirá un día de estos (preferiblemente mientras duran las vacaciones) o buscar novedades acerca de la serie de animación.
Pero como somos unas perras, hemos hecho algo aún mejor: SELECCIONAR FANART!!!
Cada una de nosotras ha elegido su fanart favorito de los nenes en Deviantart y,m sorprendentemente, no hay nada incestuoso ni pecaminoso en ellos. Bueno... no en ese sentido.
Una nueva entrega de las aventuras de nuestros nenes... hoy, el grupo se va de vacaciones después d la última temporada,... que ya se las merecen, leñe!
- Vale... vale... - Sam se miró la habitación del hotel con ojo crítico. - Admítelo... asesinato múltiple, ¿verdad?
- No. - Dean respondió sin siquiera mirarlo mientras buscaba algo en su bolsa.
- ¿Caza de brujas, entonces? - el sol entraba por la ventana abierta y los bañaba con una agradable sensación de verano y brisas suaves. - ¿Emparedaron a alguien en el sótano a finales del siglo XIX?
- No. - su hermano sacó un par de billetes arrugados y se los dió al botones. - Sólo es un hotel, tío... déjalo estar. Por una vez que ganamos algo. Además, en Hawaii no hubo caza de brujas.
- Pero si hay voodoo! Cualquiera podría ser un sacerdote voodoo!- Sam se miró al botones que trataba de separar un chicle medio pegado a uno de los billetes de cinco pavos que Dean le había dado. Era rubio como la paja y naranja como alguien a quien el tiempo iba a regalar un melanóma.
- A mi no me mires, colega. - dijo, arrastrando las vocales. - Esto es solo un rollo para pagarme las vacaciones mientras a papá le dura el cabreo por mis notas. Osea... es un palo, pero es lo que hay, ¿no? - la increíble naranja humana salió de la habitación arrastrando los pies y Sam se ganó una ceja alzada de Dean.
- Estoy seguro que el Tommy Hilfigher este es el mismísimo primo del Barón Samedi, tío... buen ojo.
Ambos hermanos dejaron las maletas en la misma cama y se dieron cuenta de que, por una vez, solo había una. Dean hizo sonar el segundo juego de llaves.
- Una habitación para cada uno. Esta vez viajamos a lo grande.
Sam cogió el segundo par y su bolsa y se fue hacia la puerta remugando.
- Esto no me gusta nada...
- Lo tengo controlado, tio... tuvimos suerte, por una vez que tenemos suerte y nos sale algo grátis.
-... Dean, todo nos sale gratis... siempre.
- Eso es falso! Págamos por todo...
- Con dinero que no es nuestro.
- Detalles. Lo importante es que este viaje es un premio de los hados por nuestro esfuerzo esta última temporada y lo vamos a disfrutar antes de que yo tenga que irme de vuelta a jugar al buen padre y esposo, y tu al infierno o donde sea que se supone que estás. Simplemente alégrate de que fuera yo quen cogiera el telefono y no Cas. A saber que le hubiera soltado al pavo de la rádio.
Sam se rindió y salió al pasillo.
- Acuérdate que hemos quedado con Cas y Bobby en la piscina dentro de media hora.
Pero Dean ya estaba a medio ponerse el bañador y Sam dudaba que su hermano tuviera paciéncia suficiente para usar las escaleras. Lo mas probable es que saltara a la picina desde el balcón. Y que piscina.
Que piscina. A ojo de buen cubero, debía de ser mas grande que algunos de los islotes que rodeaban la pequeña isla donde los había dejado el hidroavión aquella mañana. El resort era apenas si un edificio de tres plantas, casi vacío por ser temporada baja y con un total de unas doce habitaciones. Pequeño pero lujoso. Discreto. Las piscina no era discreta. La piscina tenía cataratas. Tenía un bar. Tenía arena. Tenía olas, y por tener, tenía islas. Cuando Dean llegó - bajando por las escaleras, o almenos por el pasamanos - Sam ya estaba allí, con un bañador verde fosforito y negro que parecía hecho de hectoplasma y una toalla a juego. Bobby también, con su eterna camisa a cuadros, pero almenos había tenido el detalle de hacerse con un bañador adecuado para la ocasión. Al acercarse, vió a una rubia semidesnuda que lo saludaba desde una de las perneras.
- Para que después digan que los rednecks no tenéis buen gusto. - le comentó al llegar, mientras tendía su toalla en una tumbona.
- Redneck? quidadó con a quien llamas redneck, muchacho... - gruñó el otro. Estaba echado en su propia tumbona y no parecía muy dispuesto a moverse de sitio.
Dean se rió y le quitó la crema solar a su hermano.
-¿Donde está Cas?
- Aquí.
Al joven cazademonios casi le salió el corazón por la boca. Ni siquiera había visto al angel sentado en la tumbona de detrás suyo. Podía parecer raro, pero Dean pensó que probablemente su cerebro había borrado tamaña incongruéncia de su mente como quién no ve una vespino en mitad de una exposición de Harleys. Como Bobby y su camisa, Castiel había decidido no separarse de su gabardina. Pero al contrario que el experimentado cazademonios, el ángel no había cedido al entorno, y seguía con su traje de vendedor de seguros. La única concesión que le había hecho al trópico era una gruesa capa blanca de protector solar en la nariz un tanto innecesária dado que el sol ya casi había desaparecido mas allá del mar. A su lado, una lámpara parpadeó un par de veces y se puso en marcha.
Castiel lo saludó con la mano. Almenos no llevaba guantes.
Mientras, Sam se esforzaba por estudiar a la única otra pareja del hotel. Iba a soltarle una brona sobre lo mucho que necesitaban relajarse, pero entonces vió cómo le temblaba la parte de abajo de la barbilla y se le tensaban los pectrales por el esfuerzo de contener la risa. Castiel se empezó a plicar una segunda capa de protector y Sam intensificó sus estudios del entorno. A través de la piscina, la única inquilina del hotel se había fijado también en el cuerpo mutante del mas joven de los hermanos Winchester al que le salían músculos en zonas donde las personas normales no tenían. Dean sospechaba que estaba relacionado con la sangre de demonio, pero Sam se limitaba a mirarlo con condescendéncia de la de 'Mi hermano es tonto' cuando se lo comentaba.
- Cas... estamos de vacaciones, tio... ¿no podías haberte traído un bañador?
El angel lo miró pero no dijo nada.
-Quiero decir, no es como si tomar el sol fuera pecado o algo así... - comentó Sam, algo mas sereno. - No es como si te hubieramos llevado a un burdel.
Dean escupió parte de la cerveza que se estaba tomando, y Castiel alcanzó un tono rojizo que rivalizaba con el de Tommy.
- Bueno, bueno... deja que el pobre se relaje a su manera. - el mayor de los hermanos interrumpió a Castiel que parecía haber querido decir algo. - No somos quien para juzgar, Sam... si el angel quiere tomar el sol vestido de vendedor a domicilio es cosa suya.
Cas se miró el traje confuso.
-Creo que Jimmy Novak era en realidad farmaceutico. - dijo, estirandose la chaqueta para abajo. Debían estar a mas de 35 grados, pero ni siquiera sudaba. Ventajas de vovler a estar en las filas celestiales. - Y no he encontrado ningún bañador que me gustara. Todos eran un poco demasiado... - se miró el ataque epiléptico en potencia que llevaba Sam. - ... dolorosos a la vista.
Sam se miró en el reflejo de la ventana. - ¿Que les pasa a mi traje de baño!?
- Nada, nada... - le indicó Bobby. - pero si querías ir de una versión playera de Ben10, creo que en la sección infantil tenían cosas mas adecuadas.
- ¿Y tu como sabes que es Ben 10? ¿Eso es lo que hacías todo el día encerrado en casa? Mirar el Disney Channel.
- ¿Como sabes TU lo que es Ben 10? ¿Es que teneis cable en el infierno?
- Eh, eh! Dejad de pelearos por tonterías y disfrutad, leñe!! Que parece que echéis de menos perseguir demonios. - Dean se recostó en su hamaca, y alzó la cerveza. - Brindemos por Rio de Janeiro!
Sus tres acompañantes alzaron sus respectivas cervezas (y agua mineral con gas) por acto reflejo.
- ¿Por Rio de Janeiro? - le preguntó su hermano con la botella alzada. La luz de la lampara parpadeó un par de veces. Bobby se la quedó mirando.
- Por Rio de Janeiro, Capital de Brasil... la pregunta que nos ha traído de fiesta a esta bonita isla apartada de la civilización.
- Tio... - Sam se medió alzó, sacando algo alargado y metalico de debajo de su toalla y quitándole el seguro. Volvía a mirárselo co cara de 'Mi hermano es tonto' - la capital de Brasil es Brasilia.
La lampara parpadeó un par de veces mas y se apagó. A lo lejos, en la jungla, empezaron a sonar los tambores.